Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Current Research on Gender Differences in Math


Διαφοροποίηση επιδόσεων στα Μαθηματικά κατά φύλο

Current Research on Gender Differences in Math

By Colleen Ganley and Sarah Lubienski, posted May 9, 2016 —
Are there still gender differences in math? It actually depends on which math outcomes we look at. At both elementary and secondary levels, boys and girls score similarly on many state tests, and girls get relatively good grades in math classes. However, some gender differences in math attitudes and skills appear during elementary school, and ultimately, boys are much more likely than girls to pursue careers in some key math-intensive fields, such as engineering and computer science. In recent years, concerns about boys and reading have taken some attention away from girls and math, as girls have higher reading achievement than boys in early elementary school. However, it is important to consider that research shows that reading gender gaps narrow during the elementary grades, whereas gender gaps in math grow during early elementary school.
In a series of two posts, we will highlight some of the most important recent research about gender and math and discuss the types of changes that we might be able to make to increase girls’ math attitudes, performance, and later participation in math-intensive careers.
HOW BIG ARE THE GENDER DIFFERENCES IN MATH?
In general, gender differences in math performance are small, which is important to keep in mind. Gender differences on math tests tend to be more pronounced when the content of the assessment is less related to the material that is taught in school (for example, on the SAT-Math as opposed to a math test in school). In addition, researchers consistently find that gender gaps are larger among higher-performing students, which may partially explain why we see gender gaps in math-related careers, as these are often pursued by the highest-performing students.  
In noting that the gender differences in math are generally small, it is helpful to think about this in terms of effect sizes, which researchers use to measure the size of a difference between groups.  For gender differences in math-related variables, effect sizes (Cohen’s d) are generally in the .1 to .3 range. To give you an idea of what this looks like, this interactive visualization demonstrates how much overlap there is between two groups who have an effect size of .2 for the difference between them. As you can see, an enormous amount of overlap shows how similar girls and boys are in terms of performance on mathematics tests.
WHY DOES MATH HAVE GENDER DIFFERENCES?
A number of different potential explanations exist for why these small gender differences persist and why larger gaps exist in math-related career choices. Below we summarize the research on some of the factors that have been found to contribute to gender differences in mathematics and math-related career choices.
ATTITUDES AND VALUES
Research consistently shows that, even from a fairly young age, girls are less confident and more anxious about math than boys. Moreover, these differences in confidence and anxiety are larger than actual gender differences in math achievement. These attitudes are important predictors of math performance and math-related career choices. Men and women also tend to prioritize different values when selecting a profession.  For example, women tend to care more about working with people, and men tend to be more interested in working with things, and research shows that this difference relates to gender gaps in selection of math-related careers. 
PROBLEM-SOLVING STRATEGIES
Some researchers have found that boys tend to use more novel problem-solving strategies, whereas girls are more likely to follow school-taught procedures. In general, girls more often follow teacher-given rules in the classroom, and it could be that this “good girl” tendency inhibits their math explorations and development of bold problem-solving skills. Such differences may contribute to gender gaps in mathematics as content becomes more complex and problem-solving situations call for more than learned procedures.
SPATIAL SKILLS
Boys tend to be stronger in the ability to mentally represent and manipulate objects in space, and these skills predict better math performance and STEM career choices. Fortunately,some researchers have found that spatial skills can be improved through training, and one study even found that the gender gap in spatial skills was eliminated with training.
TEACHERS’ MATH ANXIETY AND STEREOTYPES
Recently, researchers found that girls’ math achievement is lower if they have a female teacher who is anxious about math. This may be because these girls are picking up on gender stereotypes. In addition, some of our own research suggests that when boys and girls have the same math performance and behaviors in math class, teachers perceive that the boys are better at math, and that this “differential rating” of boys and girls contributes to gender gaps in math performance. This is not to suggest that teachers are to blame for gender differences in math performance. Teachers’ views simply reflect those of society as a whole. Research has been mixed about whether today's children hold gender stereotypes about math. Children often report being aware of gender stereotypes about mathematics, but they less often indicate that they believe those stereotypes.
SUMMARY
In sum, this research points to a few important areas of work that inform our thinking about gender differences in math and math-related career choices. This research area still has a lot of unanswered questions, however, and we are still trying to understand the best things to do in the classroom to help close gender gaps. In our next post, we will address some of the recommendations that can be made on the basis of the current research.
YOUR TURN 
What are your thoughts on gender differences in mathematics? What have you noticed in your classroom related to gender and mathematics? What have you done to help minimize gender stereotyping in your mathematics classroom? We want to hear from you! Post your comments below or share your thoughts on Twitter @TCM_at_NCTM using #TCMtalk.
Note: This blog post is based on the upcoming chapter “Research on Gender and Mathematics,” which will appear in the First Compendium for Research in Mathematics Education (edited by Jinfa Cai, published by NCTM).
Colleen Ganley is an assistant professor of Developmental Psychology at the Florida Center for Research in Science, Technology, Engineering, and Mathematics (FCR-STEM) at Florida State University in Tallahassee. Dr. Ganley’s research interests involve understanding the social, cognitive, and affective factors related to math learning and achievement with a specific interest in individual differences related to gender and income level. Sarah Lubienski is a professor of mathematics education in the Department of Curriculum and Instruction at the University of Illinois at Urbana-Champaign. Dr. Lubienski’s research focuses on mathematics achievement, instruction, equity and reform. She has used both quantitative and qualitative methods to study students, parents, and teachers in districts undertaking mathematics reform. 

Current Research on Gender Differences in Math


Διαφοροποίηση επιδόσεων στα Μαθηματικά κατά φύλο

Current Research on Gender Differences in Math

By Colleen Ganley and Sarah Lubienski, posted May 9, 2016 —
Are there still gender differences in math? It actually depends on which math outcomes we look at. At both elementary and secondary levels, boys and girls score similarly on many state tests, and girls get relatively good grades in math classes. However, some gender differences in math attitudes and skills appear during elementary school, and ultimately, boys are much more likely than girls to pursue careers in some key math-intensive fields, such as engineering and computer science. In recent years, concerns about boys and reading have taken some attention away from girls and math, as girls have higher reading achievement than boys in early elementary school. However, it is important to consider that research shows that reading gender gaps narrow during the elementary grades, whereas gender gaps in math grow during early elementary school.
In a series of two posts, we will highlight some of the most important recent research about gender and math and discuss the types of changes that we might be able to make to increase girls’ math attitudes, performance, and later participation in math-intensive careers.
HOW BIG ARE THE GENDER DIFFERENCES IN MATH?
In general, gender differences in math performance are small, which is important to keep in mind. Gender differences on math tests tend to be more pronounced when the content of the assessment is less related to the material that is taught in school (for example, on the SAT-Math as opposed to a math test in school). In addition, researchers consistently find that gender gaps are larger among higher-performing students, which may partially explain why we see gender gaps in math-related careers, as these are often pursued by the highest-performing students.  
In noting that the gender differences in math are generally small, it is helpful to think about this in terms of effect sizes, which researchers use to measure the size of a difference between groups.  For gender differences in math-related variables, effect sizes (Cohen’s d) are generally in the .1 to .3 range. To give you an idea of what this looks like, this interactive visualization demonstrates how much overlap there is between two groups who have an effect size of .2 for the difference between them. As you can see, an enormous amount of overlap shows how similar girls and boys are in terms of performance on mathematics tests.
WHY DOES MATH HAVE GENDER DIFFERENCES?
A number of different potential explanations exist for why these small gender differences persist and why larger gaps exist in math-related career choices. Below we summarize the research on some of the factors that have been found to contribute to gender differences in mathematics and math-related career choices.
ATTITUDES AND VALUES
Research consistently shows that, even from a fairly young age, girls are less confident and more anxious about math than boys. Moreover, these differences in confidence and anxiety are larger than actual gender differences in math achievement. These attitudes are important predictors of math performance and math-related career choices. Men and women also tend to prioritize different values when selecting a profession.  For example, women tend to care more about working with people, and men tend to be more interested in working with things, and research shows that this difference relates to gender gaps in selection of math-related careers. 
PROBLEM-SOLVING STRATEGIES
Some researchers have found that boys tend to use more novel problem-solving strategies, whereas girls are more likely to follow school-taught procedures. In general, girls more often follow teacher-given rules in the classroom, and it could be that this “good girl” tendency inhibits their math explorations and development of bold problem-solving skills. Such differences may contribute to gender gaps in mathematics as content becomes more complex and problem-solving situations call for more than learned procedures.
SPATIAL SKILLS
Boys tend to be stronger in the ability to mentally represent and manipulate objects in space, and these skills predict better math performance and STEM career choices. Fortunately,some researchers have found that spatial skills can be improved through training, and one study even found that the gender gap in spatial skills was eliminated with training.
TEACHERS’ MATH ANXIETY AND STEREOTYPES
Recently, researchers found that girls’ math achievement is lower if they have a female teacher who is anxious about math. This may be because these girls are picking up on gender stereotypes. In addition, some of our own research suggests that when boys and girls have the same math performance and behaviors in math class, teachers perceive that the boys are better at math, and that this “differential rating” of boys and girls contributes to gender gaps in math performance. This is not to suggest that teachers are to blame for gender differences in math performance. Teachers’ views simply reflect those of society as a whole. Research has been mixed about whether today's children hold gender stereotypes about math. Children often report being aware of gender stereotypes about mathematics, but they less often indicate that they believe those stereotypes.
SUMMARY
In sum, this research points to a few important areas of work that inform our thinking about gender differences in math and math-related career choices. This research area still has a lot of unanswered questions, however, and we are still trying to understand the best things to do in the classroom to help close gender gaps. In our next post, we will address some of the recommendations that can be made on the basis of the current research.
YOUR TURN 
What are your thoughts on gender differences in mathematics? What have you noticed in your classroom related to gender and mathematics? What have you done to help minimize gender stereotyping in your mathematics classroom? We want to hear from you! Post your comments below or share your thoughts on Twitter @TCM_at_NCTM using #TCMtalk.
Note: This blog post is based on the upcoming chapter “Research on Gender and Mathematics,” which will appear in the First Compendium for Research in Mathematics Education (edited by Jinfa Cai, published by NCTM).
Colleen Ganley is an assistant professor of Developmental Psychology at the Florida Center for Research in Science, Technology, Engineering, and Mathematics (FCR-STEM) at Florida State University in Tallahassee. Dr. Ganley’s research interests involve understanding the social, cognitive, and affective factors related to math learning and achievement with a specific interest in individual differences related to gender and income level. Sarah Lubienski is a professor of mathematics education in the Department of Curriculum and Instruction at the University of Illinois at Urbana-Champaign. Dr. Lubienski’s research focuses on mathematics achievement, instruction, equity and reform. She has used both quantitative and qualitative methods to study students, parents, and teachers in districts undertaking mathematics reform. 

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Το τρίγωνο της γνώσης στην Ελλάδα

EKT_KnowledgeTriangle_el.pdf



Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία: Οι διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα σε νέα μελέτη του ΕΚΤ















Στη
νέα έκδοση του ΕΚΤ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα
ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και
την καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης.
Το
επίπεδο των ερευνητικών αποτελεσμάτων που παράγονται στη χώρα, η
συμμετοχή των Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Έρευνας
& Ανάπτυξης (Ε&Α) της ΕΕ, η συνεισφορά του ΕΣΠΑ στις εθνικές
δαπάνες για Ε&Α και οι συνεργασίες μεταξύ φορέων που παράγουν γνώση
και φορέων που την εφαρμόζουν ή την ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε
προϊόντα και υπηρεσίες, στις τρέχουσες συνθήκες της κρίσης, είναι μερικά
από τα θέματα που εξετάζονται και αναλύονται στη νέα μελέτη του Εθνικού
Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) με τίτλο "Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία. Διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα".


Την τελευταία δεκαετία, το τρίγωνο της γνώσης αποτελεί ένα από τα
κεντρικά εργαλεία κατανόησης με στόχο τη βελτίωση της καινοτομικής
δυναμικής και (εν τέλει) της οικονομικής ανάπτυξης των χωρών (και των
περιφερειών) εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ),
αξιοποιώντας τα χαρακτηριστικά της συστημικής θεώρησης και δίνοντας
έμφαση στους δεσμούς μεταξύ των δρώντων του τριγώνου της γνώσης,
αποτυπώνει και συγκρίνει τα συστήματα καινοτομίας των κρατών μελών. Προς
την κατεύθυνση αυτή, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας ‘‘Innovation and Technology Policy’’ και της Επιτροπής για την Επιστημονική και Τεχνολογική Πολιτική (Committee for Scientific and Technological Policy)
του ΟΟΣΑ ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν σε μία πρώτη
αποτύπωση του τριγώνου της γνώσης, δίνοντας έμφαση στην συνεισφορά των
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων.


Η σχετική έκδοση του ΕΚΤ, που απαρτίζεται από δύο μέρη, αναλύει
πλευρές της λειτουργίας του «τριγώνου της γνώσης» στην Ελλάδα και
αποτελεί το συντομευμένο, στην ελληνική γλώσσα, αποτέλεσμα αυτής της
συνεργασίας. Στο πρώτο μέρος της έκδοσης πραγματοποιείται μία συνολική
επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της γνώσης, στην Ελλάδα, ενώ στο
δεύτερο μέρος της παρουσιάζεται η περιπτωσιολογική μελέτη των σχετικών
δράσεων τριών ελληνικών Πανεπιστημίων, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου Κρήτης (λαμβάνοντας υπόψη και σχετική συνεισφορά από το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας) και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Ως προς τη συνολική επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της
γνώσης, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα ιδρύματα
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και την
καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνονται
στοιχεία για τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το μείγμα
δημόσιας-ιδιωτικής χρηματοδότησης, αναφορές για τη χωρική διάσταση των
δραστηριοτήτων που άπτονται του τριγώνου της γνώσης, κυρίως στο επίπεδο
της συνεργασίας με τις περιφερειακές αρχές, καθώς και τη σημασία της
στρατηγικής για την έξυπνη εξειδίκευση στην έρευνα, την τεχνολογία και
την καινοτομία προς το 2020.


Ως προς τις μελέτες περίπτωσης που έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα
έκδοση, η επιλογή των 3 Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης έγινε με
κριτήρια που αφορούσαν το μέγεθος, τη γεωγραφική τους θέση, καθώς και
την εμπειρία τους όσον αφορά τη διασύνδεση με τον επιχειρηματικό τομέα
και άλλους φορείς έντασης γνώσης.


Σύμφωνα με ορισμένα σημεία της έρευνας και σε συνδυασμό με πλήθος
άλλων στοιχείων (ποσοτικών και ποιοτικών) που έχουν συλλεχθεί ώστε να
αναδειχθεί η πληρέστερη εικόνα διασύνδεσης των ακμών του τριγώνου της
γνώσης στη χώρα, προκύπτουν τα εξής:



  • παρά τη μείωση πολλών μακροοικονομικών δεικτών τα τελευταία έτη, οι
    εθνικές δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) αυξήθηκαν, με την
    αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ 2007-2013 - παρότι η Ελλάδα
    εξακολουθεί να κατατάσσεται χαμηλά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ,

  • με βάση τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία Ε&Α (2015) ο δείκτης
    της έντασης δαπανών Ε&Α (ποσοστό (%) δαπανών Ε&Α ως προς το ΑΕΠ
    της χώρας), διαμορφώνεται στο 0,96% του ΑΕΠ,

  • ο αριθμός τou ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται σε αυτές τις
    δραστηριότητες υπερβαίνει τις 82.000, με τη μεγάλη πλειονότητα αυτών να
    απασχολείται στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,

  • σημαντική ερευνητική δραστηριότητα έχουν τα ελληνικά πανεπιστήμια, τα
    ερευνητικά κέντρα και τα ΤΕΙ, που διεξάγεται κυρίως με δημόσια
    χρηματοδότηση, τακτική και κονδύλια ΕΣΠΑ, ενώ πρόσθετοι πόροι
    προέρχονται από τα ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της ΕΕ,

  • τα ερευνητικά αποτελέσματα που παράγονται στη χώρα μπορούν να
    χαρακτηρισθούν ως υψηλού επιπέδου, όταν αξιολογηθούν με ακαδημαϊκούς
    όρους,

  • η συμμετοχή Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της
    ΕΕ, π.χ. από το Πρόγραμμα Πλαίσιο (2007-2013), είναι επίσης υψηλή,
    δεδομένου ότι η χώρα έχει λάβει κεφάλαια που ξεπερνούν το 1 δισ. € και
    αντιστοιχούν στο 2,2% της συνολικής κοινοτικής χρηματοδότησης,

  • το 10,5% των επιχειρήσεων που καινοτομούν σε προϊόντα και διαδικασίες
    έχουν συνάψει συνεργασία με κάποιο πανεπιστήμιο ή ερευνητικό ίδρυμα.
Ωστόσο, τα αποτελέσματα των δεσμών και συνεργασιών μεταξύ των
φορέων που παράγουν γνώση και των φορέων που την εφαρμόζουν ή την
ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε προϊόντα και υπηρεσίες (δηλ. μεταξύ της
ερευνητικής/πανεπιστημιακής και της επιχειρηματικής κοινότητας) δεν
είναι εμφανή στη συνολική οικονομία. Παρότι αυτή η ασυνέχεια μεταξύ των
ερευνητικών αποτελεσμάτων υψηλού επιπέδου και της αδυναμίας εμπορικής
εκμετάλλευσής τους είναι ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο, το λεγόμενο
"ευρωπαϊκό παράδοξο", στη χώρα μας φαίνεται να ισχύει σε ακόμα
μεγαλύτερο βαθμό. Η προσπάθεια (έστω και μερικής) επίλυσης αυτής της
ασυνέχειας αποτελεί ουσιαστικό εργαλείο οικονομικής ανασυγκρότησης σε
διεθνές επίπεδο.


Η έκδοση καταλήγει στο συμπέρασμα πως τα ΑΕΙ αποτελούν το βασικότερο
παραγωγό έρευνας, έχουν κεντρικό ρόλο στην εκπαίδευση και απόκτηση
δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, όμως η συνεισφορά τους στην
καινοτομία είναι για την ώρα σχετικά πιο περιορισμένη. Το ελληνικό
σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης παρουσιάζει μεγάλο βαθμό εξάρτησης από το
Κράτος σε όρους χρηματοδότησης, ενώ διακρίνεται μια τάση για εξεύρεση
πόρων και από άλλες πηγές, είτε μέσω συνεργασιών στο πλαίσιο ερευνητικών
έργων είτε από αξιοποίηση ίδιων πόρων.


Τα ΑΕΙ αναζητούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, επανεξετάζοντας
τις στρατηγικές τους, με συνέπεια η λεγόμενη "τρίτη αποστολή" των ΑΕΙ να
κερδίζει έδαφος, ενώ η επιδίωξη απόκτησης από πλευράς ΑΕΙ αυξημένων
δεσμών και με την τοπική κοινωνία, εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Εξάλλου, προς την ίδια κατεύθυνση τοποθετείται και το νέο πλαίσιο της
εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελλάδας για την
περίοδο 2014-2020, όπου βάση της χρηματοδότησης από τα Διαρθρωτικά
Ταμεία της ΕΕ αποτελεί η αρχή της "έξυπνης εξειδίκευσης" που προϋποθέτει
την υλοποίηση της διαδικασίας της επιχειρηματικής ανακάλυψης, με
απώτερο σκοπό την ενίσχυση της συνεργασίας των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις
σε περιφερειακό κυρίως, αλλά και σε εθνικό επίπεδο.


Σημειώνεται πως το ΕΚΤ δραστηριοποιείται θεσμικά επί σειρά ετών σε
τομείς που ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ των τριών ακμών του τριγώνου,
ιδιαίτερα όσον αφορά τους δεσμούς Έρευνας και Καινοτομίας, και παρέχει
την τεκμηρίωση που απαιτείται για την κατανόηση του ελληνικού συστήματος
έρευνας και καινοτομίας. Είναι ο θεσμικά αρμόδιος φορέας για την
τεκμηρίωση της επιστημονικής και ερευνητικής παραγωγής της χώρας και από
το 2012 αποτελεί μέλος του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος ως
υπεύθυνος φορέας παραγωγής των εθνικών στατιστικών που αφορούν τις
δραστηριότητες έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας.


Με την παροχή επεξεργασμένων στοιχείων και δεικτών καθώς και την
παραγωγή τεκμηριωμένης γνώσης που αφορά σε όλα τα παραπάνω, το ΕΚΤ
φιλοδοξεί να συνδράμει στη διαμόρφωση αποδοτικών πολιτικών έρευνας,
τεχνολογίας και καινοτομίας, με το μεγαλύτερο δυνατό θετικό αντίκτυπο
στην οικονομία και την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας,
το ΕΚΤ, το επόμενο διάστημα, μέσω στοχευμένων δράσεων πρόκειται να 
εμπλουτίσει τις υπό μελέτη διαστάσεις του τριγώνου της γνώσης που
παρουσιάζονται σε αυτήν την έκδοση καθώς και να διευρύνει τον αριθμό των
ιδρυμάτων από τα οποία θα αντληθούν στοιχεία.


www.ekt.gr, με πληροφορίες από Μονάδα Μητρώων, Δεικτών & Υπηρεσιών Έρευνας & Καινοτομίας του ΕΚΤ
- See more at: http://www.ekt.gr/el/news/20848#sthash.ZWRsxuk4.hbg5ad25.dpuf




Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία: Οι διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα σε νέα μελέτη του ΕΚΤ















Στη
νέα έκδοση του ΕΚΤ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα
ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και
την καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης
- See more at: http://www.ekt.gr/el/news/20848#sthash.ZWRsxuk4.hbg5ad25.dpuf
ο
επίπεδο των ερευνητικών αποτελεσμάτων που παράγονται στη χώρα, η
συμμετοχή των Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Έρευνας
& Ανάπτυξης (Ε&Α) της ΕΕ, η συνεισφορά του ΕΣΠΑ στις εθνικές
δαπάνες για Ε&Α και οι συνεργασίες μεταξύ φορέων που παράγουν γνώση
και φορέων που την εφαρμόζουν ή την ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε
προϊόντα και υπηρεσίες, στις τρέχουσες συνθήκες της κρίσης, είναι μερικά
από τα θέματα που εξετάζονται και αναλύονται στη νέα μελέτη του Εθνικού
Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) με τίτλο "Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία. Διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα".


Την τελευταία δεκαετία, το τρίγωνο της γνώσης αποτελεί ένα από τα
κεντρικά εργαλεία κατανόησης με στόχο τη βελτίωση της καινοτομικής
δυναμικής και (εν τέλει) της οικονομικής ανάπτυξης των χωρών (και των
περιφερειών) εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ),
αξιοποιώντας τα χαρακτηριστικά της συστημικής θεώρησης και δίνοντας
έμφαση στους δεσμούς μεταξύ των δρώντων του τριγώνου της γνώσης,
αποτυπώνει και συγκρίνει τα συστήματα καινοτομίας των κρατών μελών. Προς
την κατεύθυνση αυτή, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας ‘‘Innovation and Technology Policy’’ και της Επιτροπής για την Επιστημονική και Τεχνολογική Πολιτική (Committee for Scientific and Technological Policy)
του ΟΟΣΑ ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν σε μία πρώτη
αποτύπωση του τριγώνου της γνώσης, δίνοντας έμφαση στην συνεισφορά των
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων.



Η σχετική έκδοση του ΕΚΤ, που απαρτίζεται από δύο μέρη, αναλύει
πλευρές της λειτουργίας του «τριγώνου της γνώσης» στην Ελλάδα και
αποτελεί το συντομευμένο, στην ελληνική γλώσσα, αποτέλεσμα αυτής της
συνεργασίας. Στο πρώτο μέρος της έκδοσης πραγματοποιείται μία συνολική
επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της γνώσης, στην Ελλάδα, ενώ στο
δεύτερο μέρος της παρουσιάζεται η περιπτωσιολογική μελέτη των σχετικών
δράσεων τριών ελληνικών Πανεπιστημίων, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου Κρήτης (λαμβάνοντας υπόψη και σχετική συνεισφορά από το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας) και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Ως προς τη συνολική επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της
γνώσης, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα ιδρύματα
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και την
καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνονται
στοιχεία για τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το μείγμα
δημόσιας-ιδιωτικής χρηματοδότησης, αναφορές για τη χωρική διάσταση των
δραστηριοτήτων που άπτονται του τριγώνου της γνώσης, κυρίως στο επίπεδο
της συνεργασίας με τις περιφερειακές αρχές, καθώς και τη σημασία της
στρατηγικής για την έξυπνη εξειδίκευση στην έρευνα, την τεχνολογία και
την καινοτομία προς το 2020.


Ως προς τις μελέτες περίπτωσης που έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα
έκδοση, η επιλογή των 3 Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης έγινε με
κριτήρια που αφορούσαν το μέγεθος, τη γεωγραφική τους θέση, καθώς και
την εμπειρία τους όσον αφορά τη διασύνδεση με τον επιχειρηματικό τομέα
και άλλους φορείς έντασης γνώσης.


Σύμφωνα με ορισμένα σημεία της έρευνας και σε συνδυασμό με πλήθος
άλλων στοιχείων (ποσοτικών και ποιοτικών) που έχουν συλλεχθεί ώστε να
αναδειχθεί η πληρέστερη εικόνα διασύνδεσης των ακμών του τριγώνου της
γνώσης στη χώρα, προκύπτουν τα εξής:



  • παρά τη μείωση πολλών μακροοικονομικών δεικτών τα τελευταία έτη, οι
    εθνικές δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) αυξήθηκαν, με την
    αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ 2007-2013 - παρότι η Ελλάδα
    εξακολουθεί να κατατάσσεται χαμηλά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ,

  • με βάση τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία Ε&Α (2015) ο δείκτης
    της έντασης δαπανών Ε&Α (ποσοστό (%) δαπανών Ε&Α ως προς το ΑΕΠ
    της χώρας), διαμορφώνεται στο 0,96% του ΑΕΠ,

  • ο αριθμός τou ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται σε αυτές τις
    δραστηριότητες υπερβαίνει τις 82.000, με τη μεγάλη πλειονότητα αυτών να
    απασχολείται στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,

  • σημαντική ερευνητική δραστηριότητα έχουν τα ελληνικά πανεπιστήμια, τα
    ερευνητικά κέντρα και τα ΤΕΙ, που διεξάγεται κυρίως με δημόσια
    χρηματοδότηση, τακτική και κονδύλια ΕΣΠΑ, ενώ πρόσθετοι πόροι
    προέρχονται από τα ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της ΕΕ,

  • τα ερευνητικά αποτελέσματα που παράγονται στη χώρα μπορούν να
    χαρακτηρισθούν ως υψηλού επιπέδου, όταν αξιολογηθούν με ακαδημαϊκούς
    όρους,

  • η συμμετοχή Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της
    ΕΕ, π.χ. από το Πρόγραμμα Πλαίσιο (2007-2013), είναι επίσης υψηλή,
    δεδομένου ότι η χώρα έχει λάβει κεφάλαια που ξεπερνούν το 1 δισ. € και
    αντιστοιχούν στο 2,2% της συνολικής κοινοτικής χρηματοδότησης,

  • το 10,5% των επιχειρήσεων που καινοτομούν σε προϊόντα και διαδικασίες
    έχουν συνάψει συνεργασία με κάποιο πανεπιστήμιο ή ερευνητικό ίδρυμα.
Ωστόσο, τα αποτελέσματα των δεσμών και συνεργασιών μεταξύ των
φορέων που παράγουν γνώση και των φορέων που την εφαρμόζουν ή την
ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε προϊόντα και υπηρεσίες (δηλ. μεταξύ της
ερευνητικής/πανεπιστημιακής και της επιχειρηματικής κοινότητας) δεν
είναι εμφανή στη συνολική οικονομία. Παρότι αυτή η ασυνέχεια μεταξύ των
ερευνητικών αποτελεσμάτων υψηλού επιπέδου και της αδυναμίας εμπορικής
εκμετάλλευσής τους είναι ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο, το λεγόμενο
"ευρωπαϊκό παράδοξο", στη χώρα μας φαίνεται να ισχύει σε ακόμα
μεγαλύτερο βαθμό. Η προσπάθεια (έστω και μερικής) επίλυσης αυτής της
ασυνέχειας αποτελεί ουσιαστικό εργαλείο οικονομικής ανασυγκρότησης σε
διεθνές επίπεδο.


Η έκδοση καταλήγει στο συμπέρασμα πως τα ΑΕΙ αποτελούν το βασικότερο
παραγωγό έρευνας, έχουν κεντρικό ρόλο στην εκπαίδευση και απόκτηση
δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, όμως η συνεισφορά τους στην
καινοτομία είναι για την ώρα σχετικά πιο περιορισμένη. Το ελληνικό
σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης παρουσιάζει μεγάλο βαθμό εξάρτησης από το
Κράτος σε όρους χρηματοδότησης, ενώ διακρίνεται μια τάση για εξεύρεση
πόρων και από άλλες πηγές, είτε μέσω συνεργασιών στο πλαίσιο ερευνητικών
έργων είτε από αξιοποίηση ίδιων πόρων.


Τα ΑΕΙ αναζητούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, επανεξετάζοντας
τις στρατηγικές τους, με συνέπεια η λεγόμενη "τρίτη αποστολή" των ΑΕΙ να
κερδίζει έδαφος, ενώ η επιδίωξη απόκτησης από πλευράς ΑΕΙ αυξημένων
δεσμών και με την τοπική κοινωνία, εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Εξάλλου, προς την ίδια κατεύθυνση τοποθετείται και το νέο πλαίσιο της
εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελλάδας για την
περίοδο 2014-2020, όπου βάση της χρηματοδότησης από τα Διαρθρωτικά
Ταμεία της ΕΕ αποτελεί η αρχή της "έξυπνης εξειδίκευσης" που προϋποθέτει
την υλοποίηση της διαδικασίας της επιχειρηματικής ανακάλυψης, με
απώτερο σκοπό την ενίσχυση της συνεργασίας των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις
σε περιφερειακό κυρίως, αλλά και σε εθνικό επίπεδο.


Σημειώνεται πως το ΕΚΤ δραστηριοποιείται θεσμικά επί σειρά ετών σε
τομείς που ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ των τριών ακμών του τριγώνου,
ιδιαίτερα όσον αφορά τους δεσμούς Έρευνας και Καινοτομίας, και παρέχει
την τεκμηρίωση που απαιτείται για την κατανόηση του ελληνικού συστήματος
έρευνας και καινοτομίας. Είναι ο θεσμικά αρμόδιος φορέας για την
τεκμηρίωση της επιστημονικής και ερευνητικής παραγωγής της χώρας και από
το 2012 αποτελεί μέλος του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος ως
υπεύθυνος φορέας παραγωγής των εθνικών στατιστικών που αφορούν τις
δραστηριότητες έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας.


Με την παροχή επεξεργασμένων στοιχείων και δεικτών καθώς και την
παραγωγή τεκμηριωμένης γνώσης που αφορά σε όλα τα παραπάνω, το ΕΚΤ
φιλοδοξεί να συνδράμει στη διαμόρφωση αποδοτικών πολιτικών έρευνας,
τεχνολογίας και καινοτομίας, με το μεγαλύτερο δυνατό θετικό αντίκτυπο
στην οικονομία και την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας,
το ΕΚΤ, το επόμενο διάστημα, μέσω στοχευμένων δράσεων πρόκειται να 
εμπλουτίσει τις υπό μελέτη διαστάσεις του τριγώνου της γνώσης που
παρουσιάζονται σε αυτήν την έκδοση καθώς και να διευρύνει τον αριθμό των
ιδρυμάτων από τα οποία θα αντληθούν στοιχεία.


www.ekt.gr, με πληροφορίες από Μονάδα Μητρώων, Δεικτών & Υπηρεσιών Έρευνας & Καινοτομίας του ΕΚΤ
- See more at: http://www.ekt.gr/el/news/20848#sthash.ZWRsxuk4.hbg5ad25.dpuf
 










Έρευνα,
Εκπαίδευση, Καινοτομία: Οι διαστάσεις
του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα σε
νέα μελέτη του ΕΚΤ

















Στη νέα έκδοση του ΕΚΤ
ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που
κατέχουν τα ιδρύματα τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την
εκπαίδευση και την καινοτομία, καθώς
και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους
φορείς που σχετίζονται με το τρίγωνο
της γνώσης.









10.05.2017
ΕκπαίδευσηΈρευναΚαινοτομία


Το επίπεδο των ερευνητικών αποτελεσμάτων
που παράγονται στη χώρα, η συμμετοχή
των Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά
προγράμματα Έρευνας & Ανάπτυξης (Ε&Α)
της ΕΕ, η συνεισφορά του ΕΣΠΑ στις εθνικές
δαπάνες για Ε&Α και οι συνεργασίες
μεταξύ φορέων που παράγουν γνώση και
φορέων που την εφαρμόζουν ή την
ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε προϊόντα
και υπηρεσίες, στις τρέχουσες συνθήκες
της κρίσης, είναι μερικά από τα θέματα
που εξετάζονται και αναλύονται στη νέα
μελέτη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης
(ΕΚΤ) με τίτλο "Έρευνα,
Εκπαίδευση, Καινοτομία. Διαστάσεις του
Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα
".


Την τελευταία δεκαετία, το τρίγωνο
της γνώσης αποτελεί ένα από τα κεντρικά
εργαλεία κατανόησης με στόχο τη βελτίωση
της καινοτομικής δυναμικής και (εν
τέλει) της οικονομικής ανάπτυξης των
χωρών (και των περιφερειών) εντός της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Οργανισμός
Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης
(ΟΟΣΑ)
, αξιοποιώντας τα χαρακτηριστικά
της συστημικής θεώρησης και δίνοντας
έμφαση στους δεσμούς μεταξύ των δρώντων
του τριγώνου της γνώσης, αποτυπώνει και
συγκρίνει τα συστήματα καινοτομίας των
κρατών μελών. Προς την κατεύθυνση αυτή,
στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας
‘‘Innovation
and Technology Policy
’’ και της Επιτροπής για
την Επιστημονική και Τεχνολογική
Πολιτική (Committee
for Scientific and Technological Policy
) του ΟΟΣΑ ζητήθηκε
από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν σε μία
πρώτη αποτύπωση του τριγώνου της γνώσης,
δίνοντας έμφαση στην συνεισφορά των
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των
ερευνητικών κέντρων.


Η σχετική έκδοση του ΕΚΤ, που απαρτίζεται
από δύο μέρη, αναλύει πλευρές της
λειτουργίας του «τριγώνου της γνώσης»
στην Ελλάδα και αποτελεί το συντομευμένο,
στην ελληνική γλώσσα, αποτέλεσμα αυτής
της συνεργασίας. Στο πρώτο μέρος της
έκδοσης πραγματοποιείται μία συνολική
επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου
της γνώσης, στην Ελλάδα, ενώ στο δεύτερο
μέρος της παρουσιάζεται η περιπτωσιολογική
μελέτη των σχετικών δράσεων τριών
ελληνικών Πανεπιστημίων, του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
, του
Πανεπιστημίου
Κρήτης
(λαμβάνοντας υπόψη και σχετική
συνεισφορά από το Ίδρυμα Τεχνολογίας
και Έρευνας) και του Οικονομικού
Πανεπιστημίου Αθηνών
.


Ως προς τη συνολική επισκόπηση των
διαστάσεων του τριγώνου της γνώσης,
ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που
κατέχουν τα ιδρύματα τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την
εκπαίδευση και την καινοτομία, καθώς
και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους
φορείς που σχετίζονται με το τρίγωνο
της γνώσης. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνονται
στοιχεία για τη χρηματοδότηση της
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το μείγμα
δημόσιας-ιδιωτικής χρηματοδότησης,
αναφορές για τη χωρική διάσταση των
δραστηριοτήτων που άπτονται του τριγώνου
της γνώσης, κυρίως στο επίπεδο της
συνεργασίας με τις περιφερειακές αρχές,
καθώς και τη σημασία της στρατηγικής
για την έξυπνη εξειδίκευση στην έρευνα,
την τεχνολογία και την καινοτομία προς
το 2020.


Ως προς τις μελέτες περίπτωσης που
έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα έκδοση,
η επιλογή των 3 Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας
Εκπαίδευσης έγινε με κριτήρια που
αφορούσαν το μέγεθος, τη γεωγραφική
τους θέση, καθώς και την εμπειρία τους
όσον αφορά τη διασύνδεση με τον
επιχειρηματικό τομέα και άλλους φορείς
έντασης γνώσης.


Σύμφωνα με ορισμένα σημεία της έρευνας
και σε συνδυασμό με πλήθος άλλων στοιχείων
(ποσοτικών και ποιοτικών) που έχουν
συλλεχθεί ώστε να αναδειχθεί η πληρέστερη
εικόνα διασύνδεσης των ακμών του τριγώνου
της γνώσης στη χώρα, προκύπτουν τα εξής:



  • παρά τη μείωση
    πολλών μακροοικονομικών δεικτών τα
    τελευταία έτη, οι εθνικές δαπάνες για
    έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) αυξήθηκαν,
    με την αξιοποίηση των κονδυλίων του
    ΕΣΠΑ 2007-2013 - παρότι η Ελλάδα εξακολουθεί
    να κατατάσσεται χαμηλά μεταξύ των
    κρατών μελών της ΕΕ,

  • με βάση τα πιο
    πρόσφατα στατιστικά στοιχεία Ε&Α
    (2015) ο δείκτης της έντασης δαπανών Ε&Α
    (ποσοστό (%) δαπανών Ε&Α ως προς το ΑΕΠ
    της χώρας), διαμορφώνεται στο 0,96% του
    ΑΕΠ,

  • ο αριθμός τou
    ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται
    σε αυτές τις δραστηριότητες υπερβαίνει
    τις 82.000, με τη μεγάλη πλειονότητα αυτών
    να απασχολείται στον τομέα της
    τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,

  • σημαντική ερευνητική
    δραστηριότητα έχουν τα ελληνικά
    πανεπιστήμια, τα ερευνητικά κέντρα και
    τα ΤΕΙ, που διεξάγεται κυρίως με δημόσια
    χρηματοδότηση, τακτική και κονδύλια
    ΕΣΠΑ, ενώ πρόσθετοι πόροι προέρχονται
    από τα ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α
    της ΕΕ,

  • τα ερευνητικά
    αποτελέσματα που παράγονται στη χώρα
    μπορούν να χαρακτηρισθούν ως υψηλού
    επιπέδου, όταν αξιολογηθούν με
    ακαδημαϊκούς όρους,

  • η συμμετοχή Ελλήνων
    ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα
    Ε&Α της ΕΕ, π.χ. από το Πρόγραμμα Πλαίσιο
    (2007-2013), είναι επίσης υψηλή, δεδομένου
    ότι η χώρα έχει λάβει κεφάλαια που
    ξεπερνούν το 1 δισ. € και αντιστοιχούν
    στο 2,2% της συνολικής κοινοτικής
    χρηματοδότησης,

  • το 10,5% των επιχειρήσεων που
    καινοτομούν σε προϊόντα και διαδικασίες
    έχουν συνάψει συνεργασία με κάποιο
    πανεπιστήμιο ή ερευνητικό ίδρυμα.



Ωστόσο, τα αποτελέσματα των δεσμών
και συνεργασιών μεταξύ των φορέων που
παράγουν γνώση και των φορέων που την
εφαρμόζουν ή την ενσωματώνουν κατά
κύριο λόγο σε προϊόντα και υπηρεσίες
(δηλ. μεταξύ της ερευνητικής/πανεπιστημιακής
και της επιχειρηματικής κοινότητας)
δεν είναι εμφανή στη συνολική οικονομία.
Παρότι αυτή η ασυνέχεια μεταξύ των
ερευνητικών αποτελεσμάτων υψηλού
επιπέδου και της αδυναμίας εμπορικής
εκμετάλλευσής τους είναι ένα πανευρωπαϊκό
φαινόμενο, το λεγόμενο "ευρωπαϊκό
παράδοξο", στη χώρα μας φαίνεται να
ισχύει σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Η
προσπάθεια (έστω και μερικής) επίλυσης
αυτής της ασυνέχειας αποτελεί ουσιαστικό
εργαλείο οικονομικής ανασυγκρότησης
σε διεθνές επίπεδο.


Η έκδοση καταλήγει στο συμπέρασμα πως
τα ΑΕΙ αποτελούν το βασικότερο παραγωγό
έρευνας, έχουν κεντρικό ρόλο στην
εκπαίδευση και απόκτηση δεξιοτήτων του
ανθρώπινου δυναμικού, όμως η συνεισφορά
τους στην καινοτομία είναι για την ώρα
σχετικά πιο περιορισμένη. Το ελληνικό
σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης παρουσιάζει
μεγάλο βαθμό εξάρτησης από το Κράτος
σε όρους χρηματοδότησης, ενώ διακρίνεται
μια τάση για εξεύρεση πόρων και από
άλλες πηγές, είτε μέσω συνεργασιών στο
πλαίσιο ερευνητικών έργων είτε από
αξιοποίηση ίδιων πόρων.


Τα ΑΕΙ αναζητούν εναλλακτικές πηγές
χρηματοδότησης, επανεξετάζοντας τις
στρατηγικές τους, με συνέπεια η λεγόμενη
"τρίτη αποστολή" των ΑΕΙ να κερδίζει
έδαφος, ενώ η επιδίωξη απόκτησης από
πλευράς ΑΕΙ αυξημένων δεσμών και με την
τοπική κοινωνία, εντάσσεται σε αυτό το
πλαίσιο. Εξάλλου, προς την ίδια κατεύθυνση
τοποθετείται και το νέο πλαίσιο της
εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής και της Ελλάδας για την περίοδο
2014-2020, όπου βάση της χρηματοδότησης από
τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ αποτελεί
η αρχή της "έξυπνης εξειδίκευσης"
που προϋποθέτει την υλοποίηση της
διαδικασίας της επιχειρηματικής
ανακάλυψης, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση
της συνεργασίας των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις
σε περιφερειακό κυρίως, αλλά και σε
εθνικό επίπεδο.


Σημειώνεται πως το ΕΚΤ δραστηριοποιείται
θεσμικά επί σειρά ετών σε τομείς που
ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ των τριών
ακμών του τριγώνου, ιδιαίτερα όσον αφορά
τους δεσμούς Έρευνας και Καινοτομίας,
και παρέχει την τεκμηρίωση που απαιτείται
για την κατανόηση του ελληνικού συστήματος
έρευνας και καινοτομίας. Είναι ο θεσμικά
αρμόδιος φορέας για την τεκμηρίωση της
επιστημονικής και ερευνητικής παραγωγής
της χώρας και από το 2012 αποτελεί μέλος
του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος
ως υπεύθυνος φορέας παραγωγής των
εθνικών στατιστικών που αφορούν τις
δραστηριότητες έρευνας, ανάπτυξης και
καινοτομίας.


Με την παροχή επεξεργασμένων στοιχείων
και δεικτών καθώς και την παραγωγή
τεκμηριωμένης γνώσης που αφορά σε όλα
τα παραπάνω, το ΕΚΤ φιλοδοξεί να συνδράμει
στη διαμόρφωση αποδοτικών πολιτικών
έρευνας, τεχνολογίας και καινοτομίας,
με το μεγαλύτερο δυνατό θετικό αντίκτυπο
στην οικονομία και την κοινωνία. Στο
πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας, το
ΕΚΤ, το επόμενο διάστημα, μέσω στοχευμένων
δράσεων πρόκειται να  εμπλουτίσει
τις υπό μελέτη διαστάσεις του τριγώνου
της γνώσης που παρουσιάζονται σε αυτήν
την έκδοση καθώς και να διευρύνει τον
αριθμό των ιδρυμάτων από τα οποία θα
αντληθούν στοιχεία.


www.ekt.gr, με πληροφορίες από Μονάδα
Μητρώων, Δεικτών & Υπηρεσιών Έρευνας
& Καινοτομίας του ΕΚΤ


Μάθετε Περισσότερα

- See more at:
http://www.ekt.gr/el/news/20848#sthash.ZWRsxuk4.hbg5ad25.dpu




ο
επίπεδο των ερευνητικών αποτελεσμάτων που παράγονται στη χώρα, η
συμμετοχή των Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Έρευνας
& Ανάπτυξης (Ε&Α) της ΕΕ, η συνεισφορά του ΕΣΠΑ στις εθνικές
δαπάνες για Ε&Α και οι συνεργασίες μεταξύ φορέων που παράγουν γνώση
και φορέων που την εφαρμόζουν ή την ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε
προϊόντα και υπηρεσίες, στις τρέχουσες συνθήκες της κρίσης, είναι μερικά
από τα θέματα που εξετάζονται και αναλύονται στη νέα μελέτη του Εθνικού
Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) με τίτλο "Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία. Διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα".


Την τελευταία δεκαετία, το τρίγωνο της γνώσης αποτελεί ένα από τα
κεντρικά εργαλεία κατανόησης με στόχο τη βελτίωση της καινοτομικής
δυναμικής και (εν τέλει) της οικονομικής ανάπτυξης των χωρών (και των
περιφερειών) εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ),
αξιοποιώντας τα χαρακτηριστικά της συστημικής θεώρησης και δίνοντας
έμφαση στους δεσμούς μεταξύ των δρώντων του τριγώνου της γνώσης,
αποτυπώνει και συγκρίνει τα συστήματα καινοτομίας των κρατών μελών. Προς
την κατεύθυνση αυτή, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας ‘‘Innovation and Technology Policy’’ και της Επιτροπής για την Επιστημονική και Τεχνολογική Πολιτική (Committee for Scientific and Technological Policy)
του ΟΟΣΑ ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν σε μία πρώτη
αποτύπωση του τριγώνου της γνώσης, δίνοντας έμφαση στην συνεισφορά των
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων.


Η σχετική έκδοση του ΕΚΤ, που απαρτίζεται από δύο μέρη, αναλύει
πλευρές της λειτουργίας του «τριγώνου της γνώσης» στην Ελλάδα και
αποτελεί το συντομευμένο, στην ελληνική γλώσσα, αποτέλεσμα αυτής της
συνεργασίας. Στο πρώτο μέρος της έκδοσης πραγματοποιείται μία συνολική
επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της γνώσης, στην Ελλάδα, ενώ στο
δεύτερο μέρος της παρουσιάζεται η περιπτωσιολογική μελέτη των σχετικών
δράσεων τριών ελληνικών Πανεπιστημίων, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου Κρήτης (λαμβάνοντας υπόψη και σχετική συνεισφορά από το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας) και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Ως προς τη συνολική επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της
γνώσης, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα ιδρύματα
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και την
καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνονται
στοιχεία για τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το μείγμα
δημόσιας-ιδιωτικής χρηματοδότησης, αναφορές για τη χωρική διάσταση των
δραστηριοτήτων που άπτονται του τριγώνου της γνώσης, κυρίως στο επίπεδο
της συνεργασίας με τις περιφερειακές αρχές, καθώς και τη σημασία της
στρατηγικής για την έξυπνη εξειδίκευση στην έρευνα, την τεχνολογία και
την καινοτομία προς το 2020.


Ως προς τις μελέτες περίπτωσης που έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα
έκδοση, η επιλογή των 3 Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης έγινε με
κριτήρια που αφορούσαν το μέγεθος, τη γεωγραφική τους θέση, καθώς και
την εμπειρία τους όσον αφορά τη διασύνδεση με τον επιχειρηματικό τομέα
και άλλους φορείς έντασης γνώσης.


Σύμφωνα με ορισμένα σημεία της έρευνας και σε συνδυασμό με πλήθος
άλλων στοιχείων (ποσοτικών και ποιοτικών) που έχουν συλλεχθεί ώστε να
αναδειχθεί η πληρέστερη εικόνα διασύνδεσης των ακμών του τριγώνου της
γνώσης στη χώρα, προκύπτουν τα εξής:



  • παρά τη μείωση πολλών μακροοικονομικών δεικτών τα τελευταία έτη, οι
    εθνικές δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) αυξήθηκαν, με την
    αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ 2007-2013 - παρότι η Ελλάδα
    εξακολουθεί να κατατάσσεται χαμηλά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ,

  • με βάση τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία Ε&Α (2015) ο δείκτης
    της έντασης δαπανών Ε&Α (ποσοστό (%) δαπανών Ε&Α ως προς το ΑΕΠ
    της χώρας), διαμορφώνεται στο 0,96% του ΑΕΠ,

  • ο αριθμός τou ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται σε αυτές τις
    δραστηριότητες υπερβαίνει τις 82.000, με τη μεγάλη πλειονότητα αυτών να
    απασχολείται στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,

  • σημαντική ερευνητική δραστηριότητα έχουν τα ελληνικά πανεπιστήμια, τα
    ερευνητικά κέντρα και τα ΤΕΙ, που διεξάγεται κυρίως με δημόσια
    χρηματοδότηση, τακτική και κονδύλια ΕΣΠΑ, ενώ πρόσθετοι πόροι
    προέρχονται από τα ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της ΕΕ,

  • τα ερευνητικά αποτελέσματα που παράγονται στη χώρα μπορούν να
    χαρακτηρισθούν ως υψηλού επιπέδου, όταν αξιολογηθούν με ακαδημαϊκούς
    όρους,

  • η συμμετοχή Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της
    ΕΕ, π.χ. από το Πρόγραμμα Πλαίσιο (2007-2013), είναι επίσης υψηλή,
    δεδομένου ότι η χώρα έχει λάβει κεφάλαια που ξεπερνούν το 1 δισ. € και
    αντιστοιχούν στο 2,2% της συνολικής κοινοτικής χρηματοδότησης,

  • το 10,5% των επιχειρήσεων που καινοτομούν σε προϊόντα και διαδικασίες
    έχουν συνάψει συνεργασία με κάποιο πανεπιστήμιο ή ερευνητικό ίδρυμα.
Ωστόσο, τα αποτελέσματα των δεσμών και συνεργασιών μεταξύ των
φορέων που παράγουν γνώση και των φορέων που την εφαρμόζουν ή την
ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε προϊόντα και υπηρεσίες (δηλ. μεταξύ της
ερευνητικής/πανεπιστημιακής και της επιχειρηματικής κοινότητας) δεν
είναι εμφανή στη συνολική οικονομία. Παρότι αυτή η ασυνέχεια μεταξύ των
ερευνητικών αποτελεσμάτων υψηλού επιπέδου και της αδυναμίας εμπορικής
εκμετάλλευσής τους είναι ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο, το λεγόμενο
"ευρωπαϊκό παράδοξο", στη χώρα μας φαίνεται να ισχύει σε ακόμα
μεγαλύτερο βαθμό. Η προσπάθεια (έστω και μερικής) επίλυσης αυτής της
ασυνέχειας αποτελεί ουσιαστικό εργαλείο οικονομικής ανασυγκρότησης σε
διεθνές επίπεδο.


Η έκδοση καταλήγει στο συμπέρασμα πως τα ΑΕΙ αποτελούν το βασικότερο
παραγωγό έρευνας, έχουν κεντρικό ρόλο στην εκπαίδευση και απόκτηση
δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, όμως η συνεισφορά τους στην
καινοτομία είναι για την ώρα σχετικά πιο περιορισμένη. Το ελληνικό
σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης παρουσιάζει μεγάλο βαθμό εξάρτησης από το
Κράτος σε όρους χρηματοδότησης, ενώ διακρίνεται μια τάση για εξεύρεση
πόρων και από άλλες πηγές, είτε μέσω συνεργασιών στο πλαίσιο ερευνητικών
έργων είτε από αξιοποίηση ίδιων πόρων.


Τα ΑΕΙ αναζητούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, επανεξετάζοντας
τις στρατηγικές τους, με συνέπεια η λεγόμενη "τρίτη αποστολή" των ΑΕΙ να
κερδίζει έδαφος, ενώ η επιδίωξη απόκτησης από πλευράς ΑΕΙ αυξημένων
δεσμών και με την τοπική κοινωνία, εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Εξάλλου, προς την ίδια κατεύθυνση τοποθετείται και το νέο πλαίσιο της
εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελλάδας για την
περίοδο 2014-2020, όπου βάση της χρηματοδότησης από τα Διαρθρωτικά
Ταμεία της ΕΕ αποτελεί η αρχή της "έξυπνης εξειδίκευσης" που προϋποθέτει
την υλοποίηση της διαδικασίας της επιχειρηματικής ανακάλυψης, με
απώτερο σκοπό την ενίσχυση της συνεργασίας των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις
σε περιφερειακό κυρίως, αλλά και σε εθνικό επίπεδο.


Σημειώνεται πως το ΕΚΤ δραστηριοποιείται θεσμικά επί σειρά ετών σε
τομείς που ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ των τριών ακμών του τριγώνου,
ιδιαίτερα όσον αφορά τους δεσμούς Έρευνας και Καινοτομίας, και παρέχει
την τεκμηρίωση που απαιτείται για την κατανόηση του ελληνικού συστήματος
έρευνας και καινοτομίας. Είναι ο θεσμικά αρμόδιος φορέας για την
τεκμηρίωση της επιστημονικής και ερευνητικής παραγωγής της χώρας και από
το 2012 αποτελεί μέλος του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος ως
υπεύθυνος φορέας παραγωγής των εθνικών στατιστικών που αφορούν τις
δραστηριότητες έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας.


Με την παροχή επεξεργασμένων στοιχείων και δεικτών καθώς και την
παραγωγή τεκμηριωμένης γνώσης που αφορά σε όλα τα παραπάνω, το ΕΚΤ
φιλοδοξεί να συνδράμει στη διαμόρφωση αποδοτικών πολιτικών έρευνας,
τεχνολογίας και καινοτομίας, με το μεγαλύτερο δυνατό θετικό αντίκτυπο
στην οικονομία και την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας,
το ΕΚΤ, το επόμενο διάστημα, μέσω στοχευμένων δράσεων πρόκειται να 
εμπλουτίσει τις υπό μελέτη διαστάσεις του τριγώνου της γνώσης που
παρουσιάζονται σε αυτήν την έκδοση καθώς και να διευρύνει τον αριθμό των
ιδρυμάτων από τα οποία θα αντληθούν στοιχεία.


www.ekt.gr, με πληροφορίες από Μονάδα Μητρώων, Δεικτών & Υπηρεσιών Έρευνας & Καινοτομίας του ΕΚΤ
- See more at: http://www.ekt.gr/el/news/20848#sthash.ZWRsxuk4.hbg5ad25.dpuf

Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία: Οι διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα σε νέα μελέτη του ΕΚΤ















Στη
νέα έκδοση του ΕΚΤ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα
ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και
την καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης.
Το
επίπεδο των ερευνητικών αποτελεσμάτων που παράγονται στη χώρα, η
συμμετοχή των Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Έρευνας
& Ανάπτυξης (Ε&Α) της ΕΕ, η συνεισφορά του ΕΣΠΑ στις εθνικές
δαπάνες για Ε&Α και οι συνεργασίες μεταξύ φορέων που παράγουν γνώση
και φορέων που την εφαρμόζουν ή την ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε
προϊόντα και υπηρεσίες, στις τρέχουσες συνθήκες της κρίσης, είναι μερικά
από τα θέματα που εξετάζονται και αναλύονται στη νέα μελέτη του Εθνικού
Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) με τίτλο "Έρευνα, Εκπαίδευση, Καινοτομία. Διαστάσεις του Τριγώνου της Γνώσης στην Ελλάδα".


Την τελευταία δεκαετία, το τρίγωνο της γνώσης αποτελεί ένα από τα
κεντρικά εργαλεία κατανόησης με στόχο τη βελτίωση της καινοτομικής
δυναμικής και (εν τέλει) της οικονομικής ανάπτυξης των χωρών (και των
περιφερειών) εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ),
αξιοποιώντας τα χαρακτηριστικά της συστημικής θεώρησης και δίνοντας
έμφαση στους δεσμούς μεταξύ των δρώντων του τριγώνου της γνώσης,
αποτυπώνει και συγκρίνει τα συστήματα καινοτομίας των κρατών μελών. Προς
την κατεύθυνση αυτή, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας ‘‘Innovation and Technology Policy’’ και της Επιτροπής για την Επιστημονική και Τεχνολογική Πολιτική (Committee for Scientific and Technological Policy)
του ΟΟΣΑ ζητήθηκε από τα κράτη μέλη να προχωρήσουν σε μία πρώτη
αποτύπωση του τριγώνου της γνώσης, δίνοντας έμφαση στην συνεισφορά των
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων.


Η σχετική έκδοση του ΕΚΤ, που απαρτίζεται από δύο μέρη, αναλύει
πλευρές της λειτουργίας του «τριγώνου της γνώσης» στην Ελλάδα και
αποτελεί το συντομευμένο, στην ελληνική γλώσσα, αποτέλεσμα αυτής της
συνεργασίας. Στο πρώτο μέρος της έκδοσης πραγματοποιείται μία συνολική
επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της γνώσης, στην Ελλάδα, ενώ στο
δεύτερο μέρος της παρουσιάζεται η περιπτωσιολογική μελέτη των σχετικών
δράσεων τριών ελληνικών Πανεπιστημίων, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Πανεπιστημίου Κρήτης (λαμβάνοντας υπόψη και σχετική συνεισφορά από το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας) και του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Ως προς τη συνολική επισκόπηση των διαστάσεων του τριγώνου της
γνώσης, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη θέση που κατέχουν τα ιδρύματα
τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την έρευνα, την εκπαίδευση και την
καινοτομία, καθώς και στην αλληλεπίδρασή τους με άλλους φορείς που
σχετίζονται με το τρίγωνο της γνώσης. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνονται
στοιχεία για τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το μείγμα
δημόσιας-ιδιωτικής χρηματοδότησης, αναφορές για τη χωρική διάσταση των
δραστηριοτήτων που άπτονται του τριγώνου της γνώσης, κυρίως στο επίπεδο
της συνεργασίας με τις περιφερειακές αρχές, καθώς και τη σημασία της
στρατηγικής για την έξυπνη εξειδίκευση στην έρευνα, την τεχνολογία και
την καινοτομία προς το 2020.


Ως προς τις μελέτες περίπτωσης που έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα
έκδοση, η επιλογή των 3 Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης έγινε με
κριτήρια που αφορούσαν το μέγεθος, τη γεωγραφική τους θέση, καθώς και
την εμπειρία τους όσον αφορά τη διασύνδεση με τον επιχειρηματικό τομέα
και άλλους φορείς έντασης γνώσης.


Σύμφωνα με ορισμένα σημεία της έρευνας και σε συνδυασμό με πλήθος
άλλων στοιχείων (ποσοτικών και ποιοτικών) που έχουν συλλεχθεί ώστε να
αναδειχθεί η πληρέστερη εικόνα διασύνδεσης των ακμών του τριγώνου της
γνώσης στη χώρα, προκύπτουν τα εξής:



  • παρά τη μείωση πολλών μακροοικονομικών δεικτών τα τελευταία έτη, οι
    εθνικές δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) αυξήθηκαν, με την
    αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ 2007-2013 - παρότι η Ελλάδα
    εξακολουθεί να κατατάσσεται χαμηλά μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ,

  • με βάση τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία Ε&Α (2015) ο δείκτης
    της έντασης δαπανών Ε&Α (ποσοστό (%) δαπανών Ε&Α ως προς το ΑΕΠ
    της χώρας), διαμορφώνεται στο 0,96% του ΑΕΠ,

  • ο αριθμός τou ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται σε αυτές τις
    δραστηριότητες υπερβαίνει τις 82.000, με τη μεγάλη πλειονότητα αυτών να
    απασχολείται στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,

  • σημαντική ερευνητική δραστηριότητα έχουν τα ελληνικά πανεπιστήμια, τα
    ερευνητικά κέντρα και τα ΤΕΙ, που διεξάγεται κυρίως με δημόσια
    χρηματοδότηση, τακτική και κονδύλια ΕΣΠΑ, ενώ πρόσθετοι πόροι
    προέρχονται από τα ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της ΕΕ,

  • τα ερευνητικά αποτελέσματα που παράγονται στη χώρα μπορούν να
    χαρακτηρισθούν ως υψηλού επιπέδου, όταν αξιολογηθούν με ακαδημαϊκούς
    όρους,

  • η συμμετοχή Ελλήνων ερευνητών σε ανταγωνιστικά προγράμματα Ε&Α της
    ΕΕ, π.χ. από το Πρόγραμμα Πλαίσιο (2007-2013), είναι επίσης υψηλή,
    δεδομένου ότι η χώρα έχει λάβει κεφάλαια που ξεπερνούν το 1 δισ. € και
    αντιστοιχούν στο 2,2% της συνολικής κοινοτικής χρηματοδότησης,

  • το 10,5% των επιχειρήσεων που καινοτομούν σε προϊόντα και διαδικασίες
    έχουν συνάψει συνεργασία με κάποιο πανεπιστήμιο ή ερευνητικό ίδρυμα.
Ωστόσο, τα αποτελέσματα των δεσμών και συνεργασιών μεταξύ των
φορέων που παράγουν γνώση και των φορέων που την εφαρμόζουν ή την
ενσωματώνουν κατά κύριο λόγο σε προϊόντα και υπηρεσίες (δηλ. μεταξύ της
ερευνητικής/πανεπιστημιακής και της επιχειρηματικής κοινότητας) δεν
είναι εμφανή στη συνολική οικονομία. Παρότι αυτή η ασυνέχεια μεταξύ των
ερευνητικών αποτελεσμάτων υψηλού επιπέδου και της αδυναμίας εμπορικής
εκμετάλλευσής τους είναι ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο, το λεγόμενο
"ευρωπαϊκό παράδοξο", στη χώρα μας φαίνεται να ισχύει σε ακόμα
μεγαλύτερο βαθμό. Η προσπάθεια (έστω και μερικής) επίλυσης αυτής της
ασυνέχειας αποτελεί ουσιαστικό εργαλείο οικονομικής ανασυγκρότησης σε
διεθνές επίπεδο.


Η έκδοση καταλήγει στο συμπέρασμα πως τα ΑΕΙ αποτελούν το βασικότερο
παραγωγό έρευνας, έχουν κεντρικό ρόλο στην εκπαίδευση και απόκτηση
δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, όμως η συνεισφορά τους στην
καινοτομία είναι για την ώρα σχετικά πιο περιορισμένη. Το ελληνικό
σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης παρουσιάζει μεγάλο βαθμό εξάρτησης από το
Κράτος σε όρους χρηματοδότησης, ενώ διακρίνεται μια τάση για εξεύρεση
πόρων και από άλλες πηγές, είτε μέσω συνεργασιών στο πλαίσιο ερευνητικών
έργων είτε από αξιοποίηση ίδιων πόρων.


Τα ΑΕΙ αναζητούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, επανεξετάζοντας
τις στρατηγικές τους, με συνέπεια η λεγόμενη "τρίτη αποστολή" των ΑΕΙ να
κερδίζει έδαφος, ενώ η επιδίωξη απόκτησης από πλευράς ΑΕΙ αυξημένων
δεσμών και με την τοπική κοινωνία, εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Εξάλλου, προς την ίδια κατεύθυνση τοποθετείται και το νέο πλαίσιο της
εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελλάδας για την
περίοδο 2014-2020, όπου βάση της χρηματοδότησης από τα Διαρθρωτικά
Ταμεία της ΕΕ αποτελεί η αρχή της "έξυπνης εξειδίκευσης" που προϋποθέτει
την υλοποίηση της διαδικασίας της επιχειρηματικής ανακάλυψης, με
απώτερο σκοπό την ενίσχυση της συνεργασίας των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις
σε περιφερειακό κυρίως, αλλά και σε εθνικό επίπεδο.


Σημειώνεται πως το ΕΚΤ δραστηριοποιείται θεσμικά επί σειρά ετών σε
τομείς που ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ των τριών ακμών του τριγώνου,
ιδιαίτερα όσον αφορά τους δεσμούς Έρευνας και Καινοτομίας, και παρέχει
την τεκμηρίωση που απαιτείται για την κατανόηση του ελληνικού συστήματος
έρευνας και καινοτομίας. Είναι ο θεσμικά αρμόδιος φορέας για την
τεκμηρίωση της επιστημονικής και ερευνητικής παραγωγής της χώρας και από
το 2012 αποτελεί μέλος του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος ως
υπεύθυνος φορέας παραγωγής των εθνικών στατιστικών που αφορούν τις
δραστηριότητες έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας.


Με την παροχή επεξεργασμένων στοιχείων και δεικτών καθώς και την
παραγωγή τεκμηριωμένης γνώσης που αφορά σε όλα τα παραπάνω, το ΕΚΤ
φιλοδοξεί να συνδράμει στη διαμόρφωση αποδοτικών πολιτικών έρευνας,
τεχνολογίας και καινοτομίας, με το μεγαλύτερο δυνατό θετικό αντίκτυπο
στην οικονομία και την κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας,
το ΕΚΤ, το επόμενο διάστημα, μέσω στοχευμένων δράσεων πρόκειται να 
εμπλουτίσει τις υπό μελέτη διαστάσεις του τριγώνου της γνώσης που
παρουσιάζονται σε αυτήν την έκδοση καθώς και να διευρύνει τον αριθμό των
ιδρυμάτων από τα οποία θα αντληθούν στοιχεία.


www.ekt.gr, με πληροφορίες από Μονάδα Μητρώων, Δεικτών & Υπηρεσιών Έρευνας & Καινοτομίας του ΕΚΤ
- See more at: http://www.ekt.gr/el/news/20848#sthash.ZWRsxuk4.hbg5ad25.dpuf